پیوند کلیه(اخبار) [آرشیو]

پيوند كليه



نويسنده : دكتر محمدعلى زرگر جراح و متخصص بيمارى هاى كليه و مجارى ادرارى و رئيس هشتمين كنگره انجمن اورولوژى

• پيوند كليه
اولين پيوند كليه موفق در انسان در سال ۱۹۵۳ انجام شد. در ايران اولين پيوند كليه در سال ۱۳۴۷ در شيراز انجام گرفت. پيش از انقلاب اسلامى تنها ۶۰ تا ۸۰ مورد پيوند كليه در كشور انجام گرفته بود. سه سال پيش از انقلاب فعاليت هاى پيوند كليه شروع شده و كليه از اهداكننده خويشاوند در بيمارستان شهيد هاشمى نژاد و از اهداكننده غيرخويشاوند در بيمارستان لبافى نژاد آغاز شده.






اولين بخش آموزش پيوند كليه در ايران در سال ۱۳۶۳ تاسيس شد و اكنون ۲۵ بخش پيوند كليه در ايران داير است.هر سال تعداد بيمارانى كه دياليز مى شوند ۸ تا ۱۰ درصد افزايش پيدا مى كند.
مهم ترين مسئله در اين زمينه آن است كه جراح پيوند از علل ريشه اى اختصاصى بيمارى كه منجر به بيمارى كليوى در مراحل انتهايى مى شود، آگاه باشد؛ زيرا اين مسئله ممكن است پيش آگهى طولانى مدت پيونده بوده و بيمار را تحت تاثير قرار دهد.
سالانه حدود ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ پيوند كليه در ايران انجام مى شود و تاكنون حدود ۱۷ هزار پيوند كليه در ايران انجام شده است.

• گيرندگان كليه
سن پذيرفته شده براى گيرندگان پيوند بين يك تا ۷۰ سال است.
انتخاب افرادى كه كانديداى دريافت پيوند كليه هستند اخيراً اهميت بيشترى پيدا كرده است. امروزه با پيشرفت هايى كه در زمينه مراقبت هاى ويژه حاصل شده و با توجه به اينكه كاهش رد حاد و مزمن پيوند ثانويه به درمان هاى سركوب گر ايمنى جديدتر تبديل شده، تعداد افرادى كه امكان دريافت پيوند كليه را دارند، افزايش يافته است.

• بررسى گيرندگان پيوند
قبل از انجام پيوند شرح حال دقيق و معاينه بالينى شروع مى شود.
بررسى هاى آزمايشگاهى شامل شمارش كامل سلول هاى خونى، اندازه گيرى سطوح كلسيم، منيزيم و فسفات، اندازه گيرى سطح الكتروليت هاى سرم، آزمايش هاى عملكرد كبدى، تعيين گروه خونى و سرولوژى هاى ويروسى، هپاتيت و بيمارى هاى عفونى همچون hiv (ايدز)، بررسى نوع بافت راديوگرافى قفسه سينه، اكوكارديوگرافى، تست استرس قلب، تست هاى عملكرد ريوى و آنژوگرافى، عروق كرونر، ارزيابى دندان هاى بيمار، ارزيابى اجتماعى- روانى و نيز ارزيابى سيستم ادرارى تحتانى نيز ضرورى است. زيرا موفقيت پيوند بستگى به عملكرد مناسب مثانه و فقدان انسداد دارد.


• پيوند كليه از دهنده زنده
دريافت پيوند از دهنده زنده فوايد قابل توجهى نسبت به پيوند از جسد دارد.
پژوهش ها بيانگر اين امر است پيوندهايى كه از دهندگان زنده گرفته مى شود پيش آگهى بهترى در سال اول دارند.
متاسفانه پيوندهاى جسد به طور قابل توجهى كم شده اند. به طور متوسط فاصله زمانى براى بيمارى كه روى دياليز قرار دارد تا دريافت يك كليه پيوندى سه تا چهار سال برآورد مى شود.

يك دهنده كليه زنده بايستى دو كليه با عملكرد طبيعى و بين ۱۸ تا ۶۵ سال سن داشته باشد.
يكى از جنبه هاى مهم، تمايل دهنده به اعطاى عضو است: هر بيمار بايستى خطرهاى برداشتن كليه زير بيهوشى عمومى را بداند. البته نكته جالب در اين زمينه آن است كه پس از ۲۰ سال پيگيرى و پژوهش، هنوز موردى از تفاوت طول عمر يك دهنده كليه و طول عمر فردى كه دو كليه دارد گزارش نشده است.
دهنده كليه مى بايست سابقه فشارخون، بيمارى كليوى، ديابت ملتيوس و هپاتيت، عفونت hiv يا بيمارى بدخيمى نداشته باشد.

• پيوند كليه از جسد
پيوندهاى كليوى گرفته شده از جسد حدود ۶۵ درصد موارد پيوندهاى انجام شده را تشكيل مى دهد.
در سال ۱۳۷۲ لايحه اجازه پيوند اعضاى فوت شدگان در موارد خاص، تقديم مجلس شده اما به تصويب نرسيد تا اينكه مجدداً در سال ۱۳۷۹ اين قانون در مجلس ششم مطرح شد و به تصويب رسيد. همچنين در تاريخ ۲۴ خرداد ۱۳۷۹ طبق مقررات به عنوان قانون توسط مجلس ابلاغ شد. با تصويب آئين نامه پيوند اعضاى بيماران فوت شده به بيمارانى كه مرگ مغزى آنها مسلم است، زمينه توسعه اين رشته فراهم شده و در سال ۱۳۸۱ «شبكه فراهم آورى اعضاى پيوندى ايران» طراحى و به تدريج اجزاى آن شكل گرفت.
در سال ۱۳۸۲ و با اعلام آئين نامه فوق در اجلاس روساى دانشگاه هاى علوم پزشكى و تصويب قطعنامه هايى در رابطه با همكارى دانشگاهى و ايجاد واحد شناسايى مرگ مغزى و واحدهاى فراهم آورى اعضاى پيوندى، زمينه براى توسعه كشورى و انجام آن فراهم شد.
براساس آمار مركز مديريت پيوند بيمارى هاى خاص، انواع درمان هاى جايگزين كليه در ايران شامل پيوند كليه ۴۸درصد، دياليز خونى ۵۱ درصد و دياليز صفاقى يك درصد است.

• پيوند كليه از جسد بعد از مرگ مغزى
مرگ مغزى اين گونه تعريف مى كند: قطع غيرقابل برگشت كليه فعاليت هاى مغزى «كورتيكال» (قشر مغز)، «ساب كورتيكال» (لايه زير قشر مغز) و ساقه مغزى به طور كامل.
تشخيص و تائيد مرگ مغزى براساس ضوابط آئين نامه اى توسط چهار پزشك، متشكل از متخصصان «نورولوژى»، جراح مغز و اعصاب، داخلى و بيهوشى صورت مى پذيرد.
تيم هاى پيوندكننده اعضا نبايد عضو تيم تشخيص و تائيد مرگ مغزى باشند.


• ميزان موفقيت عمل پيوند كليه
ميزان موفقيت پيوند از دو ديدگاه بررسى مى شود؛ يكى بقاى عضو پيوندى و ديگرى بقاى بيمارى كه پيوند شده است.
بقاى كليه پيوندى در سال نخست ۸۹ درصد، در سال دوم ۸۷ درصد و در سال سوم ۸۵ درصد ارزيابى شده است.

• بقاى بيمار پيوند شده
اين ميزان در سال اول ۹۴ درصد و در سال هاى دوم و سوم ۹۲ درصد برآورد مى شود.


www.salamat.ir
پیوند کلیه(اخبار) [آرشیو]
]]>